Türkiye’de mevsimlik tarım işçileri, uzun yıllardır zor koşullar altında yaşam mücadelesi veriyor. Her yıl yüz binlerce insan, geçimini sağlayabilmek için ailesiyle birlikte farklı illere göç etmek zorunda kalıyor. Mevsimlik tarım işçileri günün büyük bölümünü tarlalarda çalışarak geçiriyor. Uzun çalışma saatlerine rağmen aldıkları ücretler ise çok düşük. Çoğu işçi sigortasız çalıştırılıyor, sosyal güvenceden mahrum bırakılılıyor. Barınma koşulları ise insan onuruna yakışmayacak düzeyde. İşçiler genellikle geçici çadırlarda yaşıyor. Temiz suya, elektriğe ve sağlıklı yaşam alanlarına erişim oldukça sınırlı. Bu koşullar, özellikle çocuklar, kadınlar ve yaşlılar için ciddi sağlık sorunlarına yol açıyor. Eğitim alanında da önemli sorunlar yaşanmaktadır. Göç eden ailelerin çocukları eğitim süreçlerine düzenli olarak devam edememekte, çoğu zaman okuldan kopmaktadır. Bu durum, çocuk işçiliğini artırmakta ve yoksulluğun nesilden nesile aktarılmasına neden olmaktadır. Bunun yanı sıra mevsimlik tarım işçileri, gittikleri bölgelerde zaman zaman ayrımcılığa ve dışlanmaya da maruz kalmaktadır. Tüm bu sorunlar; kırsal yoksulluk, işsizlik, bölgesel eşitsizlikler ve yetersiz sosyal politikalardan kaynaklanıyor. Artık çözüm için somut adımlar atılmalıdır.İnsan onuruna yakışır çalışma koşulları sağlanmalıdır. Tüm işçiler sosyal güvence kapsamına alınmalıdır. Barınma ve yaşam koşulları iyileştirilmelidir. Çocukların eğitim hakkı kesintisiz şekilde güvence altına alınmalıdır. Sağlık hizmetlerine erişim güçlendirilmelidir. Mevsimlik tarım işçilerinin emeği, bu ülkenin üretiminin temel taşlarından biridir. Bu emeğin karşılığı verilmelidir. Hiç kimse insan onuruna yakışmayan koşullarda yaşamak zorunda bırakılmamalıdır