Dün, 11 Temmuz 2026 günü, değerli dostum İlhan Koçulu’nun çağrılısı olarak Kars Merkez İlçe’ye bağlı Boğatepe köyünde yapılan “Köy Öğretmeni Kültür Ve Sanat Evi” açılışına konuşmacı olarak katıldım; Köy Enstitüleri ve günümüz yaşam koşulları üzerine bir şeyler söylemeye çalıştım. Etkinliğe ülkenin çeşitli şehirlerinden, hatta yurtdışından çok sayıda aydın insanın, Gastronomi ile ilgilenen uzmanların ve basının yoğun bir ilgisi vardı.

Boğatepe köylüleri viraneye dönmüş köy okulunu kendi olanakları ile onarmışlar, içinde kütüphaneleri, çalışma alanları ve müze olan çok güzel bir yapıya kavuşturmuşlar…

İlhan Koçulu ve Boğatepe köyünün üreticileri çok örnek bir çalışma içindeler. Burada Koçulu’nun önder olduğu “mandıra” işletmeleri öncesi, yoğun göç vererek 50 haneye kadar düşmüş köyde şimdi 103 aile hayvancılık yapıyor, yörenin dünyanın en zengin kır çiçeği florasından doğal yöntemlerle elde edilen ürünlerini dünyanın dört bucağına gönderiyor, dünyanın her yerinden evlerine kahvaltı için konuk kabul ediyor. Yılda 2.000 Ton kaşar satıyorlarmış. Gravyer’den tereyağına, diğer süt ürünlerine, geniş bir üretim yelpazeleri de var.

İstanbul’da kızım Pınar’ın oturduğu Beşiktaş semtinde kurulan Belediye Halk Pazarı’nda da Boğatepe Köyü ve İlhan Koçulu’nun ürettiği ürünlerle karşılaşmış, çok heyecanlanmıştım.

İlhan Koçulu ve Boğatepe Köyü, on yıllardır sürdürülen tartışmalara, abuk subuk çağrılara, hatta patronlara “Yatırım Yapın” yalvarmalarına karşı köylü ve üretici için kurtuluş yolunu gösterdi; kalkınma ve daha mutlu bir yaşam için yolları somut olarak sonuna kadar açtı.

Kendimi bildim bileli güzel ülkemizin, doğamızın, üreticimizin, köylümüzün geleceği için “üretici örgütlenmesi” der dururum. Basında, makalelerimde, Dursun Akçam Kültürevi ve Vakıf etkinliklerinde konuyu adeta dilime sakız yapmış durumdayım.

“İşadamları” yanında benim de çağrılı olduğum birçok toplantıda bölgeye “fabrika” türü yatırımlar yapılmasına şiddetle karşı çıktım; kavgaya varan tartışmalar yaşandı. Yıllardır bu tür toplantılara beni çağırmıyorlar, iyi de yapıyorlar, benim tepemin tasını attırıyorlar çünkü.

Bağıra çağıra söyledim; yörenin güzel ve çok değerli doğasını koruyalım, ormanına, otlağına, su kaynaklarına zarar vermeyelim dedim. Ardahan ve Kür havzasını da Ergene ovasına, Sakarya, Kızılırmak boylarına döndürmeyelim diye yalvardım… Dünyanın en zengin kır çiçeği örtüsüne sahip yörede Cılavuz Köy Enstitüsü ile akılcı, örgütlü bir biçimde işlenmeye çalışılmış arıcılık ve hayvancılık bilincini geliştirelim; somut örneklerle bunu halka gösterelim deyip durdum.

Koçulu ve Boğatepe köylüleri, Boğatepe Doğa Ve Yaşam Derneği’nde örgütlenmişler. Köy Enstitüleri’nde olduğu gibi yaparak ve yaşayarak öğrendiler, öğretiyorlar. Yörenin laf cambazlarına, beceriksiz politikacılarına, yöre derneklerini kullanarak politika kulvarında yükselmek isteyenlere esaslı bir tokat atıyorlar sanki.

İlhan Koçulu, Ardahan’da “Geçim Kaynaklarımız Ve Kültürümüze Yansımaları” başlıklı 21. Dursun Akçam Kültür Ve Sanat Günleri kapsamında yaptığı konuşmada, başarının sırrının kadınlarda olduğunu söylemişti. Önce köyün erkekleriyle başlattığı çalışmalardan bir sonuç alamamış, kadınlara yönelmiş, köy kadınları işe ve örgütlenmeye dört elle sarılınca erkekler de severek katılmış aralarına.

Etkinlik boyunca Boğatepe köylüleri canla başla koşturarak her şeye yardımcı oldular, müthiş bir konukseverlik gösterdiler. Benim Ardahan’da 22 yıldır çektiğim sıkıntının nasıl çözüleceğini, kuramsal olarak dile getirdiklerimin nasıl yaşama döküleceğini Boğatepe Köyü ve İlhan Koçulu somut olarak gösterdi.

Selam olsun Boğatepe köyüne, selam olsun İlhan Koçulu’ya…

Gününüz aydın olsun…