Yağmur neden yağar bilir misiniz?

     Sanırım bu soruyu duyan herkes bilirim diyecektir. Ama bu sorunun cevabı farklı. İşte yağmurun yağmasının gerçek hikâyesi…

    Evren yaratıldığından beri aşk varmış. Aşkların hepsi bir aşktan doğmuştur denilmektedir.

     Evren yaratıldığında toprak sere serpe uzanmışken yaratıldığından beri gördüğü en güzel şeyi gökyüzünü gürmüş. Öyle güzelmiş, öyle güzelmiş ki. Çarpılmış adeta. Maviliğine temizliğine âşık olmuş. Onu izlemeye doyamamış. Üzerinde kocaman bir çiçek varmış sapsarı. Toprağın gözünü alıyor içini ısıtıyormuş. Kendini kaybetmiş. Gökyüzüne bakakalmış. Gözünü bir saniye bile ondan ayırmamış. Yavaş bir kıpırdanma olmuş gökyüzünde. Gökyüzü elbisesini değiştirmiş. Üstüne giydiği elbise en az diğer elbisesi kadar güzelmiş. Lacivert bir renge bürünmüş. Üstünde küçük küçük ışık parçaları ve kocaman beyaz parlak bir çiçek varmış. O çiçek toprağın karanlık yüzünü aydınlatmış. Günler böyle geçip gidiyormuş. 

      Gökyüzü de boş değilmiş yeryüzüne karşı. O da ilk gördüğünden beri âşıkmış onun mütevazılığına özgürlüğüne sevgisine…

      En sonunda birbirlerine aşklarını itiraf etmişler. Kavuşmak tek arzularıymış. Ama bunun nasıl olacağını bilmiyorlarmış. Onlar kavuştuğunda biliyorlarmış her şeyin yok olacağını başkalarının zarar göreceklerini. O yüzden hiçbir şey yapamamışlar. Ama hasret o kadar zor geliyormuş ki… Bir gün her şeyi göze alıp birleşmeye hasreti bitirmeye karar vermişler. Hareket etmişler gökyüzü ikiye ayrılmış sanki. Öyle bir gürültü duyulmuş. Şimşek çakmış. Yeryüzü param parça olmuş depremin şiddetinden. Gökyüzünden çıkan yıldırımlar toprağa düşmüş. Sanki toprağı öldürmek istermiş gibi. Canları çok yanmış. Kendi canları yanarken başkalarının canlarını da yakmışlar. Gökyüzü toprağın yaralanmış halini görünce dayanamamış ağlamaya başlamış. Gözyaşları toprağa düşmüş. Toprağın yarık yerleri kapanmış üstünde ki kirleri temizlemiş.. Ama o kadar çok ağlıyormuş ki toprak suya doyduğu için artık suyu alamıyormuş. Sular birikmiş, aşk yağmura karıışmış.

    Kavuşamayacaklarını anlamışlar ama yinede içlerinden bir ses kavuşacaklarını söylüyormuş onlara. Toprak aşkına onu iyileştirdiği için bir şeyler hediye etmek istiyormuş. Ama bunu ona nasıl vereceğini bilemiyormuş.  Toprak gökyüzünün gözyaşlarıyla güzel çiçekler yetiştirmiş. Çiçekler gökyüzünü gördükçe yaşamış.

      Ama yaptıklarından dolayı cezalandırılmışlar. Toprakta bazı zamanlar depremler olur toprağa yıldırımlar düşermiş. Gökyüzü de onun acısını hisseder her seferinde ağlarmış. Toprak her susadığında, gökyüzünün aşkından kavrulduğunda gözyaşlarıyla sularmış gökyüzü.. Bu sonsuza kadar sürecekmiş.

    Yeryüzü ve gökyüzünün temsilcisi olmuş bülbül ile gül. Bülbül gökyüzünün gül yeryüzünün aşkını anlatmış durmuş.

      Tarihte yüzlerce aşk yaşanmıştır. Ama bizlerin bildiği Gül ile Bülbül, Leyla ile Mecnun, Ferhat ile Şirin, Kerem ile Aslı  aşklarıdır.

     Aşk acı çekmekti fedakârlıktı sevgiydi sabırdı hasretti…

     Ama en büyük aşk gökyüzü ve toprağın aşkıydı.